Shambvi Yogi

Kobieta Kobiecie Nigdy nie będę taka jak Ty I nigdy nie będę tak samo działać, jak Ty, bo każda z nas ma swoją drogę Ale to, co nas łączy To fakt, że tak samo jak Ty mam swoje bagienka, menstruacje, kryzysy, napady złości i słabości Nie raz upadłam i pewnie nie raz upadnę Nie wierzę, że ze wszystkim możemy sobie poradzić sami Właśnie to mnie zgubiło, gdy w największym mroku wstydziłam się prosić o pomoc Wierząc w pseudoduchową moc kobiety cyborga i robokopa Myliłam się! Nie kupuję tych haseł, że masz w sobie siłę i moc, aby zmierzyć się ze wszystkim sama I że musisz wszystko sama ciągnąć I ogarniać w każdej dziedzinie No bo w przeciwnym razie, "nie jesteś gotowa aby wyjść do ludzi!" Co za brednie... To, co czyni nas najbardziej ludzkim To nasza krucha, zmienna natura, nasze złoty i upadki Jeśli sam/sama nie dajesz sobie zgody na odczuwanie smutku/złości/frustracji/zwątpienia/itd Zabijasz w sobie wrażliwość A pokazując innym, że zawsze jesteś silna/silny, ni...

 Jesteśmy tymi, których poszukujemy  To, czego poszukujemy, poszukuje nas  Do niektórych wizji dojrzewamy latami  Do niektórych projektów przygotowujemy się całe życie  Co raz częściej zauważam, że jeśli czegoś nie mogę jeszcze zrealizować  To znaczy, że jeszcze czegoś potrzebuję się nauczyć  Wszystko ma swój właściwy czas dojrzewania  Każdy kwiat kwitnie w swoim czasie i w swoim tempie  Nie możemy oceniać człowieka miarą jego owoców Jeżeli jest on etapie wpuszczania korzeni  Każde drzewo ma swoje własne kwiaty i inne owoce  Baobab wpuszcza swoje korzenie latami  Są również kwiaty, które puszczają swoje pąki tylko raz w ciągu kilkudziesięciu lat  Po czym obumierają Zostawiając swe nasiona dla kolejnych pokoleń  Nigdy nie mierz człowieka własną miarą Bo nie widzisz jego korzeni, ani ziaren, które kiełkują w ziemi  Wiele drzew zostało zasianych, ale nie każde drzewo przetrwa  Niektórym zabraknie słońca  N...

 Dopóki istnieją drewniane chaty pośrodku lasu  Jeszcze nie wszystko stracone  Dopóki istnieją wioski, sady jabłoni i śpiew ptaków Jeszcze nie wszystko stracone  Dopóki istnieją dzikie społeczności  Nasz ogień jeszcze nie zgasł  Dopóki istnieje tęsknota za rdzennością Nasze człowieczeństwo jeszcze ma szansę się odrodzić  🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 Stałam w nocy na tarasie z kubkiem kakao  Słuchając huczenia sów w ogrodzie pośród jodeł Wpatrując się w rozgwieżdżone niebo  Z ogromną melancholią w sercu  I tęsknotą za powrotem do ziemi  Dziś sądząc rośliny w sadzie, zanurzając dłonie w żyznej ziemi  Zapłakałam rzewnie  Czując, że zanurzam się w łonie matki Ziemi  Ogarnął mnie spokój, pośród śpiewu ptaków i lekkiego powiewu ciepłego wiatru  Poczułam na sobie pocałunek ducha  Zaufanie do prowadzenia  Dziś samochód zaniemógł Zostaję tu jeszcze kilka dni dłużej Pośród dzikich pól, po których prz...

 Zawsze wierzyłam w ludzką dobroć Na swojej drodze spotkałam ludzi, z którymi być może było mi dane spotkać się tylko raz  Ale ta iskra tej bezinteresownej dobroci  Zapala we mnie ogień serca, aby nigdy nie wątpić w człowieczeństwo  Wierzę, że w głębii wielu z nas goreje miłosierdzie i współczucie  I że nasza prawdziwa pierwotna natura  To miłość i współodczuwanie  To właśnie chwile słabości i upadki pokazują, jak kruchą i subtelną istotą jesteśmy  Otwierają nas na empatię i niesienie wsparcia dla drugiego  Potrzebujemy społeczności, która wznosi nas i przypomina nam o tym, kim jesteśmy w swojej istocie  Stwierdzenie, że z każdą sytuacją możemy sobie samodzielnie poradzić  Zamyka nasze serca na umiejętność przyjmowania pomocy  I zabija naszą wrażliwość  To ok, że czasem nie dajesz sobie rady  To ok, że czasem potrzebujesz drugiego człowieka  To ok, że czasem szukasz wsparcia  To ok, że czasem jesteś w kropce...

 Ten moment zatrzymania i bycia w sobie  Ten najwłaściwszy moment poczucia bycia tu i teraz  Kiedy nic Cię nie nagli i nie rozprasza  A czas przestaje istnieć Wtedy wiem, że żyję i doświadczam  W połączeniu ze swoją prawdziwą naturą Dając sobie przestrzeń i prawo do bycia w sobie  Zlewam się z naturą Co raz mniej rezonuje ze mną otoczenie, które udziela mi nieproszonych rad i ma lepszy pomysł na moje własne życie  Wolność to poczucie bezpieczeństwa, że niezależnie od tego, co się wydarzy  Jestem bezpieczna, bo mam siebie  Wolność to stan, w którym wiem, że nawet gdy wszyscy i wszystko mnie opuści, jestem przy sobie  Wolność to stan, który daje mi nieporuszony spokój, bo żyję w zgodzie ze sobą 3 dni z ludźmi, 4 dni w samotności. Zazwyczaj tak lubię i tak się regeneruję  Co raz częściej zauważając, kiedy mój balans zostaje zaburzony  Tyle samo intensywności i głębii, co regeneracji  Żyjąc na krawędzi własnych zasobów energet...

                      Witaj, zapraszam Cię do mojej przestrzeni.  Już od najmłodszych lat, poszukiwałam siebie, odwiecznie zadając sobie pytanie: kim jestem?   Na przestrzeni lat joga była Matką, która ujęła mnie za rękę i poprowadziła prosto do mojego serca. Stawałam na macie wielokrotnie. W wieku 18 lat odkrywałam Hatha jogę, następnie zgłębiałam Yin jogę, później w moim życiu pojawiła się Kundalini joga, a w roku 2021 zostałam inicjowana w Krija Jogę przez Mniszkę Swami Mangalanandę Giri. Również w tym czasie, zainspirowała mnie filozofia i praktyka oddania Bhakti jogi.  Wszystkie te ścieżki skomponowały się w jeden, kompletny bukiet, z którego rozkwitają pąki -  a ich owoce są widoczne w moim życiu codziennym.  Oznacza to, że joga dla mnie jest czymś większym, niż praktyka. Czymś większym, niż moje ciało. W hinduskim sanskrycie joga jako jo - ga oznacza połączenie z duszą, z duchem wszechświata....